Creative Thailand

บทความ

นักออกแบบ นักคิด และผู้ประกอบการ ในอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ไทย

แรงบันดาลใจที่ได้มาจากสัญชาตญาณ

"งานศิลปะอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เด่นชัดของเอ็มโซเฟียน เบญจเมธา(เอ็ม)สะท้อนความสมถะแบบพื้นบ้านไทยมุสลิม แต่ทรงพลังในรสนิยมงานออกแบบที่เป็นสากล"

CREATIVE DISTRICT ทั้งหมด

ในยุคปัจจุบันที่ผู้คนให้ความสนใจกับงานสร้างสรรค์มากขึ้น เราพบเห็นงานกราฟฟิกสวยๆ ได้ทั่วไปตามท้องถนน อีเว้นท์งานออกแบบสร้างสรรค์ที่ผุดขึ้นทุกอาทิตย์ และหนึ่งในงานเหล่านั้นก็คือ Hotel Art Fair ที่เนรมิตโรงแรมย่านทองหล่อให้กลายเป็นที่รวบรวมแกลลอรี่และศิลปินทั้งชาวไทยและต่างประเทศไว้ด้วยกัน แต่ละห้องเปิดให้แต่ละแกลลอรี่ได้เข้าจับจองแสดงผลงานของศิลปินของตนเองให้บรรยากาศที่ดูเข้าถึงง่าย สามารถพูดคุยกับเจ้าของผลงานหรือเจ้าของแกลลอรี่ได้อย่างสะดวกสบาย เรามีโอกาสได้พูดคุยกับผู้จัดงาน คุณแต๊บ วรทิตย์ เครือวาณิชกิจ เจ้าของบริษัทกราฟฟิกดีไซน์ Farmgroup ถามถึงจุดเริ่มต้นของงานนี้ก็ต้องย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีที่แล้วเพราะงานในครั้งนี้จัดมาเป็นครั้งที่สี่แล้ว

เมื่อต้นทุนทางกายภาพ และแรงงานเริ่มลดน้อยถอยลง ต้นทุนทางปัญญา ทักษะ วัฒนธรรม และองค์ความรู้จึงถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็นหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจระดับโลกที่เรียกว่า เศรษฐกิจเชิงความคิดสร้างสรรค์ (Creative Economy) ซึ่งจากการสำรวจของ European Commission Study พบว่าในสหภาพยุโรปเองนั้นมีการขยายตัวของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ในปี พ.ศ. 2547 อยู่ที่ร้อยละ 12 สามารถจ้างงานได้มากถึง 4.7 ล้านคน ในขณะที่อเมริกาเองนั้น สปอตไลท์ได้ส่องลงมาที่การเติบโตของอุตสาหกรรมลิขสิทธิ์ ซึ่งเป็นประเภทหนึ่งของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ที่มีมูลค่าสูงถึง 1,388 พันล้านเหรียญ คิดเป็นร้อยละ 11.12 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ และมีการจ้างงานมากถึง 40 ล้านคน หรือร้อยละ 30 ของการจ้างงานทั้งหมดในอเมริกาเลยทีเดียว

CREATIVE PRODUCTS ทั้งหมด

CREATIVE MAKER ทั้งหมด

ในขณะที่ค่านิยมของสังคมโลกในเรื่องเพศกับการประกอบอาชีพเริ่มเปลี่ยนไปจากเดิม ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องรับบทเป็นผู้ตามเหมือนแต่ก่อน เช่นเดียวกันกับการให้ความสำคัญกับความแข็งแรงของร่างกายบุรุษที่เริ่มจะหายไป และดูเหมือนว่าคนหันมาให้ความสำคัญกับสติปัญญากันมากขึ้น สิ่งนี้เปิดโอกาสให้ผู้หญิงได้ก้าวขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งผู้นำในหลายๆ อุตสาหกรรม พร้อมกันนั้น มันยังเปิดโอกาสให้เกิดการตีความ requirement ของแต่ละอาชีพเสียใหม่ โดยเฉพาะในบริบทสถาปัตยกรรม จากแต่ก่อนเราให้ความสำคัญกับความแข็งแรงคงทนของอาคารเป็นหลัก ตอนนี้เรากำลังมองหาสถาปัตยกรรมที่คิดถึงผู้อื่นมากขึ้น ซึ่งตรงนี้ ‘ความเป็นผู้หญิง’ ตอบโจทย์ที่ว่านี้ได้ดีทีเดียว

โดยปกติ งานศิลปะและงานดีไซน์ที่ปรากฏอยู่ในหนังเรื่องต่างๆ นอกจากจะเป็นอุปกรณ์ประกอบฉากที่ช่วยเพิ่มความสวยงามและสมจริงให้กับตัวหนังแล้ว มันยังมีความสําคัญอีกหลายประการ ในฐานะเครื่องมือส่งเสริมทิศทางและเน้ือหาสาระของหนัง เป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์และช่วยสร้างบทสนทนา รวมถึงยังเป็นเครื่องบ่งชี้นิสัยใจคอ รสนิยม รวมถึงบ่งบอกบุคลิกและความ รู้สึกนึกคิดของตัวละครในหนังที่เป็นเจ้าของมันได้เป็นอย่างดีอีกด้วย และอาจจะรวมไป ถึงรสนิยมและความรู้สึกนึกคิดของคนทําหนังเองด้วยเหมือนกัน ดังนั้นงานศิลปะและงานออกแบบท่ีคน ทําหนังเหล่านั้นเลือกมาใช้ในหนัง ที่แม้จะปรากฏขึ้นมาเพียงแวบเดียว มันย่อมมีคุณค่าและความหมาย มากกว่าจะแค่ยกมาถมฉากในหนังให้เต็มไป เปล่าๆ ปลี้ๆ

CREATIVE CRAFTSMANSHIP ทั้งหมด

หากคุณยังไม่รู้จัก เราขอบอกว่า MeamtarnArtwork คือคราฟท์แบรนด์สัญชาติไทย จากการสร้างสรรค์ของหญิงสาวนักเดินทาง ศรีธนา ชื่นอังกูร หรือเมียมตาล ผู้หลงใหลในงานศิลปะหัตถกรรมที่ต้องการหลุดพ้นจากชีวิตแบบมนุษย์เงินเดือน เธอนำประสบการณ์และความรู้จากงานด้านการขายโฆษณาและมีเดียแพลนเนอร์มารวมกับความรู้เรื่องงานทำมือซึ่งเป็นของสะสมจากการเดินทางท่องเที่ยวไปยังประเทศต่างๆที่ตนเองชื่นชอบ ประสบการณ์เหล่านี้ถูกผสมกับทักษะการถักและทอไหมพรมด้วยกี่พกพา กลายเป็นกระเป๋าทำมือที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่ซ้ำใครและไม่ซ้ำกันสักใบตั้งแต่ผลิตมา

น้ำเสียงจากปลายสายฟังแล้วรู้เลยว่าเป็นสุภาพสตรีที่เรียบร้อยมาก จังหวะพูดช้าๆ เบาๆ สุภาพ สมกับการที่เป็นเจ้าของแบรนด์ “พับเพียบเรียบร้อย” เธอมีชื่อว่า วิริน เชาวนะ หญิงสาวที่เริ่มต้นสร้างแบรนด์ของตัวเองขึ้นมาจากความหลงใหล่ในเสน่ห์ของกระดาษแบบไม่รู้ตัว วิรินเป็นผู้หญิงที่ชอบดอกไม้มาก วันหนึ่งเธอได้แรงบันดาลใจจาก “สกุล อินทกุล” นักจัดดอกไม้ชื่อดังของไทยเมื่อราวๆสิบปีที่แล้ว ภาพการจัดดอกไม้ที่งดงามหลากหลายจากสมุดภาพที่สวยมากกลายมาเป็นวัตถุดิบทางปัญญาให้วิริน ถ่ายทอดดอกไม้ของเธอออกมาด้วยรูปทรงเรขาคณิต และเลือกใช้สีแบบโทนเดียว เพื่อนำเสนอทางเลือกใหม่เป็นดอกไม้สไตล์ไทยที่ลดทอนความอ่อนช้อยลงแต่เพิ่มความเข้มแข็งขึ้น ตัดสีสันออกแต่รักษาฟอร์มเดิมของมันไว้

การเติบโตในบ้านที่เป็นทั้งโรงงานเหล็กย่านสุขสวัสดิ์ไม่ได้เป็นเรื่องที่สวยงามเลย ในทางตรงกันข้ามเสียงเครื่องจักรทั้งงานปั้ม งานพับ งานเชื่อมทำหน้าที่เป็นนาฬิกาปลุกทุกเช้าให้กับน้องปิ่น- ศรุตา เกียรติภาคภูมิ จวบจนกระทั่งเธอได้มีโอกาสลงมือทำงานกับป๊าเพื่อนำเศษเหล็กมาสร้างผลงานศิลปะในระหว่างศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยในวิชา Art Environment ชั้นปีที่ 2 พร้อมต่อยอดแนวคิดโดยนำเรื่องราวของชีวิตคนงานในโรงงานมาสร้างสรรค์เป็นศิลปนิพนธ์ ผ่านเทคนิคการสกรีนภาพถ่ายคนงานลงบนแผ่นเหล็ก ทำให้เธอเปลี่ยนความคิดในแง่ลบที่เคยมีกับโรงงานให้กลายเป็นความคิดบวกจากคุณค่าทุกชีวิตในโรงงานเหล็ก ธุรกิจของครอบครัว “เกียรติภาคภูมิ” หลังจบการศึกษา ศรุตาเดินสายเข้าอบรมตามโครงการที่หน่วยราชการ และภาคเอกชนจัดขึ้น เพื่อเพิ่มพูนความรู้ทั้งด้านงานออกแบบ และเรียนรู้แนวคิดในการทำธุรกิจ พร้อมตัดสินใจสร้างแบรนด์ PiN โดยนำ “เศษเหล็ก” มาสร้างอัตลักษณ์ทางด้านวัสดุที่โดดเด่นของแบรนด์ โดยมีแนวคิดในการดำเนินธุรกิจอย่างง่าย ๆ แต่ชัดเจนว่า “ทำทุก ๆ วันให้ดีที่สุด ... ในเมื่อเสียงเครื่องจักรยังปั๊มอยู่ นั่นคือเสียงลมหายใจของคนงาน ของหนู(น้องปิ่น) และครอบครัว ที่จะต้องเดินต่อไปอย่างมั่นคง”

บทความยอดนิยม

บทความล่าสุด